Blockchain in business
De korte geschiedenis van blockchain is onlosmakelijk verbonden met crypto-currencies. Toen in 2008 Satoshi Nakamoto *) een whitepaper schreef over de bitcoin, was de onderliggende blockchain de werkelijk technische innovatie. De techniek werd in de jaren negentig ontwikkeld. In 1991 schreven Stuart Haber en W. Scott Stornetta een paper genaamd ’How to Time-Stamp a Digital Document’. Bij elke cryptografisch opgave is een time-stamp schema een belangrijk deel van de uiteindelijke security. Uitgangspunt voor de paper van Stuart en Scott was dat het bijna onmogelijk is om ‘valse’ time-stamps te maken, zeker als je die in opeenvolgende blokken met elkaar verbindt.
Documenten delen
Basis van hun paper was dat het centraal op een computer bewaren van digitale documenten niet betrouwbaar was. Een betere manier was deze documenten, eventueel in delen, te verspreiden over meer computers. Hun uitdaging was een manier te vinden om de echtheid van data te controleren zonder de inhoud prijs te geven. Als een document eenmaal een time-stamp had gekregen en het werd vergeleken met een ander document met dezelfde time-stamp, dan moesten die twee documenten bijna wel identiek zijn. De kans dat een vergelijkbaar document eenzelfde time-stamp had, was klein.
Deze vergelijkingsmethode was niet echt veilig, omdat degene die de documenten vergeleek, ook de inhoud kon zien. Daarom werd de cryptografische hash-functie geïntroduceerd. Door van de digitale inhoud van het document, volgens een vastgesteld algoritme een hashcode te maken en deze te koppelen aan de betreffende time-stamp, werd zowel moment van creatie als de inhoud van een document uniek. Immers, als ook maar één woord of letter in het document anders zou zijn, ontstond een andere hash-code. Daarnaast was een hashcode relatief klein en kon makkelijk digitaal worden verstuurd. Tenslotte, ten overvloede, kon nog een digitale handtekening worden toegevoegd dat de ‘creator’ eenduidig vastgelegde. Hashcode en timestamp werd al snel door rechters erkend als digitale ‘echtheid‘ van documenten.
Content addressable storage
Het paper van Stuart en Scott was de basis voor CAS: Content Addressable Storage waarover ik in een eerdere blog ‘inhoud gerelateerde opslag’ al verteld heb. Begin 2000 door de Vlamingen Paul Carpentier en Jan van Riel bij het Belgische bedrijf Filepool in Waver ontwikkeld en als bedrijf in 2001 overgenomen door EMC Corporation. Die bracht deze opslagtechniek uit onder de naam Centerra. De inhoud van een file werd omgezet in een cryptografische hashfunctie als ‘sleutel’ of ‘vingerafdruk’ van het document en gekoppeld met een time-stand. Precies zoals beschreven door Stuart en Scott in 1991.
In 2008 maakte Nakamoto – zoals hij in voetnoten vastlegde – gebruik van het oorspronkelijke paper uit 1991 waaruit hij het uiteindelijke blockchain concept ontwikkelde. Het verhaal hierover is prachtig beschreven op deze website. Vervolgens lanceerde Nakamoto in januari 2009 de bitcoin als virtuele munt. En volgden vele ander digitale valuta’s, allen gebaseerd op het blockchain principe. Echter de blockchain techniek is veel breder inzetbaar dan ‘slechts’ voor cryptovaluta. We zien dat het op dit moment een serieuze zakelijke technologie aan het worden is. Een nieuwe database techniek om digitale data open, veilig en onveranderbaar gedistribueerd op te slaan, gebaseerd op hierboven beschreven cryptografische hash-functies. Blockchain heeft een grootse toekomst in elke zakelijke organisatie.
Uitwisselen van waarde
In een eerdere blog beschreef ik dat we met blockchain – als onveranderlijke, gedistribueerde database – voor het eerst via het internet waarde kunnen vastleggen en distribueren. Waarde vastgelegd in tokens, zoals de bitcoin of andere munten, maar ook waarde als eigendomsbewijs zoals een NFT, of waarde in een transactie zoals een smart contract, of waarde in een applicatie zoals een dApp of waarde in een organisatie zoals een DAO. Met deze belangrijke functionele elementen van Web3 kunnen we onze processen, intrinsieke waardegeneratie en een waarde-organisatie op een veel integralere, maar vooral ook veiliger manier organiseren. Mede omdat de database per definitie onveranderbaar is en het liefst decentraal moet zijn opgebouwd. Een paradigma verandering van de bovenste plank.
We zien op veel plaatsen het gebruik van blockchain techniek de zakelijke wereld binnenkomen. Het is een vergelijkbare tijd als eind jaren negentig toen we voor het eerst met hyperlinks data met elkaar konden linken. HTML, SGML en XML waren de ‘mark-up languages’ die we gingen gebruiken om voor het eerst digitale data georganiseerd voor menselijk gebruik toepasbaar te maken. Als mens leesbare en begrijpbare data die de computer ook begreep en kon manipuleren. De basis van zoekmachines, websites, digitale publicaties en programmeerbare transacties. De blockchain kun je – net als de revolutionaire hyperlink indertijd – als vergelijkbare, nieuwe paradigmaverandering voor het internet zien.
Web2 en Web3
Onze huidige internetwereld hebben we de afgelopen twintig jaar opgebouwd op basis van de uitvindingen en innovaties uit de jaren tachtig en negentig. En geïntegreerd met een totaal nieuwe mobiele wereld rond de vaste infrastructuur van het oude internet-ontwerp dat we achteraf ook wel Web1 zijn gaan noemen. Net zoals de oude Web1 wereld nog steeds bestaat, maar is aangevuld met de nieuwe functies en mogelijkheden van het mobiele Web2, zo zal Web3 nu de waarde-toevoeging zijn aan bestaande internetnetwerken, cloud en vooral edge oplossingen. Het is geen kwestie van òf-òf maar én-én. En net zoals Web1 door Web2 op de achtergrond kwam, zal de komende twintig jaar Web3 datzelfde doen met de huidige Web2 wereld. Web3 wordt de dominante ervaring.
Daarom zien we de eerste zakelijke Web3 oplossingen, meestal ook de mogelijkheid hebben om in de ‘oude’ Web2 wereld te kunnen functioneren. Handig voor nieuwe techniek: bij problemen kan men terugvallen op de oude, bekende mogelijkheden. Toch zal Web3 techniek snel tractie krijgen. Vooral omdat we zoveel dingen veel sneller, veiliger en beschermder kunnen doen. Zoals iemand zei: ‘het is een veel efficiëntere manier om dingen vloeibaar te maken, die momenteel niet liquide zijn’.
Privacy
Blockchain heeft het potentieel meer privacy te brengen in een ‘uitgehongerde‘ privacy wereld. Elke dag gegevens over onszelf opgeven. Zowel vrijwillig als zonder het te weten. Blockchain maakt het mogelijk om de identiteit van een individu te tokeniseren en zelfs te pseudonimiseren. Hierdoor krijgen bedrijven een manier om veilig ‘gedecentraliseerde identiteiten’ vast te stellen waardoor gebruikers alle controle krijgen over wanneer, waar en met wie ze hun inloggegevens (willen) delen. Die soevereine identiteit maakt het zelfs mogelijk om op basis van je werkelijke, geverifieerde identiteit je vervolgens decentraal, mobiel en passwordloos te kunnen identificeren of in te loggen.
Door AI en machine-learning algoritmen los te laten op de rivier van gegevens die zowel door private als publieke blockchains stroomt, kunnen we patronen ontdekken die we anders nooit zouden kunnen vinden. We kunnen veiliger gegevens delen waarbij het helpt om AI te ‘democratiseren’ waardoor het op grotere schaal beschikbaar en bruikbaar wordt. Omgekeerd kan AI het consensus proces van blockchain efficiënter en energiezuiniger maken. De mogelijkheden om AI toe te passen op blockchain-data zijn letterlijk eindeloos. Blockchain heeft het potentieel om het enterprise-platform te worden dat een einde maakt aan alle huidige enterprise-platforms.
*) Of Satoshi Nakamoto een echte persoon was of een groep personen is onbekend. De naam wordt ook wel als afkorting gezien van de bedrijven: Samsung, Toshiba, Nakamichi en Motorola. Anderen zien de pionier op het gebied van cryptografie en digital privacy, Hal Finley (1956 – 2014) als mogelijke ontwikkelaar. Hij woonde 10 jaar lang vlak bij ‘Dorian Satoshi Nakamoto’ in Temple City, (Californië) en ontving de eerste bitcoin transactie die Satoshi verstuurde. In een laatste interview in 2014, toen hij al ernstig ziek was van ALS, ontkende Hal dat hij de ontwikkelaar van bitcoin was. We zullen het dus wellicht nooit meer te weten komen . . .
Photo by Bharath Reddy on Unsplash
—————– Translated by ChatGPT ——————
The Short History of Blockchain
The short history of blockchain is inseparably linked to cryptocurrencies. When, in 2008, Satoshi Nakamoto *) wrote a whitepaper about Bitcoin, the underlying blockchain was the true technical innovation. The technology itself had already been developed in the 1990s. In 1991, Stuart Haber and W. Scott Stornetta published a paper titled How to Time-Stamp a Digital Document.
In any cryptographic challenge, a time-stamp scheme is an essential part of the overall security. The premise of Haber and Stornetta’s paper was that it is almost impossible to create “fake” time-stamps—especially if you link them together in successive blocks.
Sharing Documents
The foundation of their paper was the idea that centrally storing digital documents on a single computer was not reliable. A better approach was to distribute these documents—possibly in fragments—across multiple computers. Their challenge was to find a way to verify the authenticity of data without revealing its content.
Once a document had received a time-stamp and was compared to another document with the same time-stamp, the two documents would almost certainly have to be identical. The likelihood of a different document having the exact same time-stamp was very small.
However, this comparison method was not entirely secure, because the person performing the comparison could still see the content. Therefore, the cryptographic hash function was introduced. By generating a hash code from the digital content of the document using a fixed algorithm and linking this to the corresponding time-stamp, both the moment of creation and the content of the document became unique. Even a single changed word or letter would produce a different hash code.
Additionally, a hash code is relatively small and can easily be transmitted digitally. Finally, to remove any doubt, a digital signature could be added to uniquely identify the creator. Hash codes and time-stamps were soon recognized by courts as digital proof of document authenticity.
Content Addressable Storage
The paper by Haber and Stornetta formed the basis for Content Addressable Storage (CAS), which I discussed in an earlier blog as “content-related storage.” Around 2000, the Flemish engineers Paul Carpentier and Jan van Rieldeveloped this concept at the Belgian company FilePool in Wavre. The company was acquired in 2001 by EMC Corporation, which brought the storage technology to market under the name Centerra.
The content of a file was converted into a cryptographic hash function that served as the “key” or “fingerprint” of the document and was linked to a time-stamp—exactly as described by Haber and Stornetta in 1991.
From Paper to Bitcoin
In 2008, Satoshi Nakamoto—as noted in his footnotes—used the original 1991 paper to develop the final blockchain concept. In January 2009, Nakamoto launched Bitcoin as a virtual currency. Many other digital currencies followed, all based on the blockchain principle.
However, blockchain technology is far broader than “just” cryptocurrency. It is rapidly becoming a serious enterprise technology: a new database model for openly, securely, and immutably storing digital data in a distributed way, based on the cryptographic hash functions described above. Blockchain has a tremendous future in every business organization.
Exchanging Value
In an earlier blog, I described how blockchain—as an immutable, distributed database—allows us for the first time to record and distribute value via the internet. Value captured in tokens such as Bitcoin or other coins, but also value as proof of ownership such as an NFT; value embedded in a transaction such as a smart contract; value in an application such as a dApp; or value in an organization such as a DAO.
With these essential functional elements of Web3, we can organize our processes, intrinsic value creation, and value-based organizations in a far more integrated—and above all more secure—way. This is largely because the database is by definition immutable and preferably built in a decentralized manner. It represents a top-tier paradigm shift.
We increasingly see blockchain technology entering the business world. It resembles the late 1990s, when we first used hyperlinks to connect data. HTML, SGML, and XML were the markup languages that allowed us to organize digital data for human use in a structured way—data readable and understandable by humans, yet also interpretable and manipulable by computers. This formed the basis of search engines, websites, digital publications, and programmable transactions.
Blockchain, much like the revolutionary hyperlink at the time, can be viewed as a comparable paradigm shift for the internet.
Web2 and Web3
Our current internet world has been built over the past twenty years on inventions and innovations from the 1980s and 1990s, integrated with a completely new mobile world layered on top of the original internet infrastructure—what we later began calling Web1.
Just as the old Web1 world still exists but has been enhanced by the new functionalities and possibilities of the mobile Web2, Web3 will now add value to existing internet networks, cloud, and especially edge solutions. It is not a matter of either-or, but both-and. And just as Web1 moved into the background with the rise of Web2, Web3 will gradually do the same to today’s Web2 world over the coming twenty years. Web3 will become the dominant experience.
That is why the first enterprise Web3 solutions usually still offer compatibility with the “old” Web2 world. This is practical for new technology: in case of problems, one can fall back on familiar systems. Yet Web3 technology will gain traction quickly, because it enables us to do many things faster, more securely, and more privately. As someone once said: “It is a far more efficient way to make things liquid that are currently illiquid.”
Privacy
Blockchain has the potential to restore privacy in a privacy-starved world. Every day we provide data about ourselves—both voluntarily and unknowingly.
Blockchain makes it possible to tokenize and even pseudonymize an individual’s identity. This offers companies a secure way to establish decentralized identities, giving users full control over when, where, and with whom they share their credentials. Such sovereign identity even enables individuals to authenticate themselves—decentrally, mobile, and passwordless—based on their real, verified identity.
By applying AI and machine-learning algorithms to the stream of data flowing through both private and public blockchains, we can discover patterns that would otherwise remain hidden. We can share data more securely while helping to democratize AI, making it more widely available and usable. Conversely, AI can make blockchain consensus processes more efficient and energy-conscious. The possibilities of applying AI to blockchain data are virtually endless.
Blockchain has the potential to become the enterprise platform that ends all current enterprise platforms.
*) Whether Satoshi Nakamoto was a real person or a group remains unknown. The name is sometimes interpreted as an acronym of Samsung, Toshiba, Nakamichi, and Motorola. Others point to cryptography and digital privacy pioneer Hal Finney (1956–2014) as a possible developer. He lived for ten years near Dorian Satoshi Nakamoto in Temple City, California, and received the first Bitcoin transaction ever sent by Satoshi. In a final interview in 2014, when he was already seriously ill with ALS, Finney denied being Bitcoin’s creator. We may never know the truth.
